|
|
 |
 |
|
|
 |

Gönüllü annesi Burçin Hanım, Zeynep Hekimoğlu ve Cem Evinç'le birlikte
Aytaç Bey'in kliniğine geldiler kontrole. Daha önünde uzun ve meşakkatli
bir yol var.... Hayalimiz birgün yeniden yürüyebilmesi, koşup oynayabilmesi.....
TRM' de Maviş gözlü Tommy'nin bakılabilmesi mümkün değildi... Son
derece büyük özveri isteyen, sevgi ve sabır gerektiren bu bakımı
üstlendikleri için dostlarımıza bir kez daha teşekkür ederiz...
Sağ olsunlar, var olsunlar...
Yeni resimleri için tıklayın...
MAVİŞ KİM?
Her zaman karşımıza çıktığı şekilde bir arabanın çarptıktan sonra
öylece bırakıp gittiği sokakta yaşamaya çalışan köpeklerden biri...
Tuvaletini yalnız yapamıyor Maviş... İlaçları var, masajı, egzersizleri,
pudrası, kremi... Yatalak bir bebek şu anda...
Devamı
için tıklayın...
|
|
 |
 |
|
 |
 |
Nereden
nereye ?
2 mart pazar günü anne/baba ve 2 çocukları TRM'yi ziyarete geldiler...
Dolaşırken kafeslerden birinin önünde şaşkınlıkla durdular...
Aynı şekilde tellerin ardından onlara bakan ve patileriyle kapıyı
açmaya çabalayan biri daha vardı...
Çocuklar "Fındık bu, Fındık bu.." diyorlardı...
Aile "çıkartır mısınız dışarıya" deyince çıkartık ve pointer
kucaklarına atladı...
Hanım ve çocuklar ağlamaya başladılar...
Bey ise köpeğe komutlar veriyordu;
"otur".,oturuyordu...
"kalk" kalkıyordu...
"bekle" bekliyordu...
Biz "hala emin olamadınız mı?" dedik..
Bey eğildi, yerden bir dal parçası aldı
"tut" dedi...
Fındık, sahibi olan beyle ava gidermiş...
Birgun av donusu kaybolmus...
Ormandan şehre yürümeye, evine gitmeye çalışirken belediye ekipleri
onu yol kenarında bulmuşlar, bize getirmişler... Cins oldugu için
bir sahiplenen çıkar diye bekletmişiz...Fındık, geldiğinde de zayıftı
ama kafeste daha da zayıflamıştı...
"tut" komutuyla o sıska bedeniyle hiç hali olmamasına rağmen
sahibini üzmemek için dal parçasına hamle yapınca biz göz yaşlarımızı
tutamadık...
Bir an önce alıp evlerine götürüp, bol bol yemek ve sevgi vermelerini
istiyorduk...
Onca zaman Fındık kimbilir neler hissetmişti...
Hanım ve çocuklar zaten ilk gördükleri anda Fındık'ı tanımışlardı,
sonunda bey de kani olunca Findik arabaya bindi ve ailesi ile evinin
yolunu tuttu...
Umarız artık ölene kadar ayrılmazlar...
|
|
|
 |
 |
Merhaba,
Kızımız hakkında bilgi vermek ve ilk resimlerini göndermek
istedim size. Adını Badem koyduk, güzel gözleri bu adı hakediyor.
Evi hiç yadırgamadı, şimdilik halinden çok memnun gözüküyor. |
| Devamı
için tıklayın... |
 |
Merhaba,
merhaba biz pamuğun yeni ailesi pamuk hayatımız boyunca gördüğümüz
en akıllı kopek onu çokkk seviyoruz eminiz ki oda bizimle çok mutlu..
|
|
Devamı
için tıklayın...
|
 |
Merhaba,
16 Mart 2008 de ekte resimlerini yollamış olduğum Foks' u sahiplenmiştik.
Henüz bir ay bile dolmadan birbirimize çok alıştık.
|
| Devamı
için tıklayın... |
|
 |
Tuğce,
oğlumuzun resmini web sitemizde gördü... Biz "olmaz, şehir dışına
sahiplendirme yapmıyoruz" dedik... Tuğce.,ısrarını sürdürdü.,biz
ret cevabimizi... Sonra araya halası girdi... Sonra yine Tugce...
derken. Tuğce'de halası da o kadar içten, samimi, sıcak insanlardı
ki... Dayanamadık.,"tamam" dedik..Kararlığın
için sana teşekkür diyoruz Tuğce...
|
 |
Çok özleyeceğiz... |
 |
Yeni evine doğru giderken... |
Diğerleri
için tıklayın...
|
 |

Bu
malzemeler her daim lazım... |
rifocin
amp
zefiran
depocilline 1.2
terramycine spray
nazal broncihine
sendesorb 1 numara
sendesorb 3/0 numara
adrenalin ampul
ivomec flakon 100 ml.
helmipar şurup |
|
 |
ORMANDA
HAYAT !
|
|

Diğerleri
için tıklayın... |
Geçen
hafta gönüllümüz Güher Hanım ve IBB TRM ekibi ile birlikte
yine ormanda yemek dağıtıyordu... O gün ben de onlara eşlik
ettim...
Tabii "orman" dediğimiz yerler arasında mesafeler
çok uzun...her ilçe başka bir yere atıyor...
Burası Kurfallı...
Resimdeki bebekleri Güher hanım ve arkadaslar iki hafta kadar
önce geldiklerinde görmemisler..
Anneleri de yoktu...Ya anneyi yakayamadılar ya da....kimbilir
ne oldu...Belki en yakın köye veya getirildiği şehrin içindeki
yere gitmeye çalıştı yuvrularına yemek bulabilmek için...Yemekleri
döktük, dönmek için arabaya bindik ama az ileride bir yerlerden
bebek havlaması geliyordu...Ekipteki arkadaşlardan biri binmedi.,sesin
geldigi yöne doğru yürümeye başladı...
Biz de araba ile takip ettik.Eliyle "gelin" işareti
yaptı, indik...Birileri cok derin bir çukur kazmış..."Herhalde
define arıyorlardı" dedi ekiptekiler...Çukurun dibine
eğilince araya sıkışmışs bebeği gördük...Mehmet indi, ardından
da Erol ekipten...Kucaklayıp resimde gördüğünüz kardeşlerinin
yanına koydular...Eger o gün oraya gitmeseydik.,o sesi duymasaydık..Gerçi
"ne degisti" diyeceksiniz...Bir günlük veya iki
günlük yemek bıraktık...Aynı yere sıra taa 15 gün sonra gelecek...Ve
o yavrular orada olmayacak...
Onların yerine yenileri atılmış olacak...Ve bu kısır döngü
hep devam edecek...
Neredesiniz?
|
|
 |
|
 |