M E R K E Z İ M İ Z
D E S T E K   O L U N !
S A H İ P L E N İ N
A C İ L   İ H T İ Y A Ç L A R I M I Z
H A B E R L E R
D E S T E K  V E R E N L E R
TRAFİK KAZALARI VE TEDAVİLER
İ L E T İ Ş İ M
 M E R K E Z İ M İ Z
İstanbul Büyükşehir Belediyesi Tuzla Hayvan Rehabilitasyon Merkezi 2000 yılında Aydınlı/Tuzla'da kuruldu.

Bu merkeze, kendi sınırlaı içinde barınak ve kısırlaştırma üniteleri bulunmayan Maltepe,Kartal,Pendik ve Tuzla Belediyeleri Istanbul Büyükşehir belediyesi ile yaptıkları protokol anlasması doğrultusunda ilçelerinden toplanan sahipsiz köpekleri getirmektedirler.

Merkezin basında hafta içinde İstanbul Büyükşehir Belediyesi kadrosundan 3 veteriner hekim bulunmaktadır.

İlçe belediyelerinden ise yine hafta içi sırayla yarım gün veteriner hekimler gelmektedir.
İşçi sayısı yaklaşık 25 civarındadır.
Devamı için tıklayın...


Gönüllü annesi Burçin Hanım, Zeynep Hekimoğlu ve Cem Evinç'le birlikte Aytaç Bey'in kliniğine geldiler kontrole. Daha önünde uzun ve meşakkatli bir yol var.... Hayalimiz birgün yeniden yürüyebilmesi, koşup oynayabilmesi..... TRM' de Maviş gözlü Tommy'nin bakılabilmesi mümkün değildi... Son derece büyük özveri isteyen, sevgi ve sabır gerektiren bu bakımı üstlendikleri için dostlarımıza bir kez daha teşekkür ederiz...
Sağ olsunlar, var olsunlar...

Yeni resimleri için tıklayın...

MAVİŞ KİM?

Her zaman karşımıza çıktığı şekilde bir arabanın çarptıktan sonra öylece bırakıp gittiği sokakta yaşamaya çalışan köpeklerden biri...
Tuvaletini yalnız yapamıyor Maviş... İlaçları var, masajı, egzersizleri, pudrası, kremi... Yatalak bir bebek şu anda...

Devamı için tıklayın...

Nereden nereye ?
2 mart pazar günü anne/baba ve 2 çocukları TRM'yi ziyarete geldiler...
Dolaşırken kafeslerden birinin önünde şaşkınlıkla durdular...
Aynı şekilde tellerin ardından onlara bakan ve patileriyle kapıyı açmaya çabalayan biri daha vardı...
Çocuklar "Fındık bu, Fındık bu.." diyorlardı...
Aile "çıkartır mısınız dışarıya" deyince çıkartık ve pointer kucaklarına atladı...
Hanım ve çocuklar ağlamaya başladılar...
Bey ise köpeğe komutlar veriyordu;
"otur".,oturuyordu...
"kalk" kalkıyordu...
"bekle" bekliyordu...
Biz "hala emin olamadınız mı?" dedik..
Bey eğildi, yerden bir dal parçası aldı
"tut" dedi...
Fındık, sahibi olan beyle ava gidermiş...
Birgun av donusu kaybolmus...
Ormandan şehre yürümeye, evine gitmeye çalışirken belediye ekipleri onu yol kenarında bulmuşlar, bize getirmişler... Cins oldugu için bir sahiplenen çıkar diye bekletmişiz...Fındık, geldiğinde de zayıftı ama kafeste daha da zayıflamıştı...
"tut" komutuyla o sıska bedeniyle hiç hali olmamasına rağmen sahibini üzmemek için dal parçasına hamle yapınca biz göz yaşlarımızı tutamadık...
Bir an önce alıp evlerine götürüp, bol bol yemek ve sevgi vermelerini istiyorduk...
Onca zaman Fındık kimbilir neler hissetmişti...
Hanım ve çocuklar zaten ilk gördükleri anda Fındık'ı tanımışlardı, sonunda bey de kani olunca Findik arabaya bindi ve ailesi ile evinin yolunu tuttu...
Umarız artık ölene kadar ayrılmazlar...
Merhaba,

Kızımız hakkında bilgi vermek ve ilk resimlerini göndermek istedim size. Adını Badem koyduk, güzel gözleri bu adı hakediyor.
Evi hiç yadırgamadı, şimdilik halinden çok memnun gözüküyor.
Devamı için tıklayın...

Merhaba,

merhaba biz pamuğun yeni ailesi pamuk hayatımız boyunca gördüğümüz en akıllı kopek onu çokkk seviyoruz eminiz ki oda bizimle çok mutlu..

Devamı için tıklayın...

Merhaba,


16 Mart 2008 de ekte resimlerini yollamış olduğum Foks' u sahiplenmiştik. Henüz bir ay bile dolmadan birbirimize çok alıştık.
Devamı için tıklayın...


Bu bölümde yayınlanmasını istediğiniz hikayelerinizi aşağıdaki adrese yollayabilirsiniz...
admin@tuzlaninkopekleri.com

Tuğce, oğlumuzun resmini web sitemizde gördü... Biz "olmaz, şehir dışına sahiplendirme yapmıyoruz" dedik... Tuğce.,ısrarını sürdürdü.,biz ret cevabimizi... Sonra araya halası girdi... Sonra yine Tugce... derken. Tuğce'de halası da o kadar içten, samimi, sıcak insanlardı ki... Dayanamadık.,"tamam" dedik..Kararlığın için sana teşekkür diyoruz Tuğce...

Çok özleyeceğiz...
Yeni evine doğru giderken...
Diğerleri için tıklayın...

Bu malzemeler her daim lazım...
rifocin amp
zefiran
depocilline 1.2
terramycine spray
nazal broncihine
sendesorb 1 numara
sendesorb 3/0 numara

adrenalin ampul
ivomec flakon 100 ml.
helmipar şurup
ORMANDA HAYAT !

Diğerleri için tıklayın...

Geçen hafta gönüllümüz Güher Hanım ve IBB TRM ekibi ile birlikte yine ormanda yemek dağıtıyordu... O gün ben de onlara eşlik ettim...
Tabii "orman" dediğimiz yerler arasında mesafeler çok uzun...her ilçe başka bir yere atıyor...
Burası Kurfallı...
Resimdeki bebekleri Güher hanım ve arkadaslar iki hafta kadar önce geldiklerinde görmemisler..
Anneleri de yoktu...Ya anneyi yakayamadılar ya da....kimbilir ne oldu...Belki en yakın köye veya getirildiği şehrin içindeki yere gitmeye çalıştı yuvrularına yemek bulabilmek için...Yemekleri döktük, dönmek için arabaya bindik ama az ileride bir yerlerden bebek havlaması geliyordu...Ekipteki arkadaşlardan biri binmedi.,sesin geldigi yöne doğru yürümeye başladı...

Biz de araba ile takip ettik.Eliyle "gelin" işareti yaptı, indik...Birileri cok derin bir çukur kazmış..."Herhalde define arıyorlardı" dedi ekiptekiler...Çukurun dibine eğilince araya sıkışmışs bebeği gördük...Mehmet indi, ardından da Erol ekipten...Kucaklayıp resimde gördüğünüz kardeşlerinin yanına koydular...Eger o gün oraya gitmeseydik.,o sesi duymasaydık..Gerçi "ne degisti" diyeceksiniz...Bir günlük veya iki günlük yemek bıraktık...Aynı yere sıra taa 15 gün sonra gelecek...Ve o yavrular orada olmayacak...
Onların yerine yenileri atılmış olacak...Ve bu kısır döngü hep devam edecek...
Neredesiniz?


 MERKEZİMİZ  DESTEK  OLUN !  SAHİPLENİN  ACİL  İHTİYAÇLARIMIZ  HABERLER  DESTEK VERENLER  TRAFİK KAZALARI VE TEDAVİLER  İLETİŞİM  ANA SAYFA