Tuğce, oğlumuzun resmini web sitemizde gördü... Biz "olmaz, şehir dışına sahiplendirme yapmıyoruz" dedik... Tuğce.,ısrarını sürdürdü.,biz ret cevabimizi... Sonra araya halası girdi... Sonra yine Tugce... derken. Tuğce'de halası da o kadar içten, samimi, sıcak insanlardı ki... Dayanamadık.,"tamam" dedik.... Taaa Sivas'tan kalkıp geldiler... Kırk yıllık dost gibi olduk... Adını Tuğce "Turuncu" koydu... Döndükten sonra da bizi unutmadı, iste bu resmi bizlerle paylaştı... Kararlığın için sana teşekkür diyoruz Tuğce... Hepinizi sevgiyle kucaklıyoruz. Darısı diğer patilerimize diyoruz.
	İsmi Pamuk Sana ona anne oldu... Terk edildiği gün yuva buldu..
	Bekçi olarak gitti... Kafesinin lideriydi.. Umarız yeni evinde de öyle olur..
	Muhteşem bir aile.... Aslında cinsler de vardı... Ama onlar özellikle melezimizi seçtiler... Çok mutluyuz...
Bunlar da yuva bulup yeni evlerine gidenler...
	Çok özleyeceğiz.....

Yeni evine doğru giderken...

	İz bırakanlardan. Konteynırın en çapkınlarından.
	Zeytin.,"istenmeyen hamilelik" yüzünden bize getirildi... bir süre sonra 3 yavru yaptı ki hiç biri ne kendisine ne de yavrular birbirine benziyordu... çocuklardan biri şanslı cıktı.,kısa surede yuva buldu... Zeytincik için herkes "aaa,güzel ama boyu büyük..."dedi.... O,her gecen gün içine kapandı.... Islak fayanslar zerinde koca bir kışı atlattı.... Ama nihayet artık o günler geride kaldı... yeni ailenle hep mutlu yaşa Zeytin..... (darısı arkada kalan diğer yavrunun başına...)
	Kartal, Uğur Mumcu'da BGD kurucu Özgür Güven tarafından bulunmuştu.. Arka bacaklarını sürükler gibi yürüyordu... Aytaç Bey'in kliniğinde muayenesi yapıldığında romatizma rahatsızlığı olduğu anlaşılmıştı... Bir kaç gün TRM' de misafirimiz oldu.,bu sırada resmi çeşitli web sitelerinde yer aldı... Sevgili Gülsen Hanım resmini görünce bizi aradı...hiç tereddütsüz tamam dedi... ismini Otto koydu.,ne 8 yaslarında olduğunu ne de zaman zaman ilaç kullanması gerektiğini dert etmedi, "O'nun yeri benim evim" dedi... Otto mutlu... Biz de... Teşekkürler Gülsen Hanim.
	Salep tarçın. asla yalnız kalmıyor,evi birbirine katıyor... ama çooook seviliyor. Hayat ona göre düzenleniyor...
	Ayfer Hanım ve Oğlum evlerinde.
	Zeyos., "kırsal alan"da bir aile tarafından sokakta bakılan bir terriermis... Aile,köye dönmeye karar verince kapıdan getirip bıraktılar... Başı hani, bacakları nerede.." derken alıp kuaförün yolunu tuttuk... Tedavisi bakımı yapıldı... Ziyaretçilerimizden onu hiç beğenen olmadı.... Ama talih aniden yüzüne güldü... Zeyos mutlu,onu seçen ailesi mutlu...ehh..tabii biz de....
	Müjde'nin yeni görüntüsü içimize su serpti... Sahiplendirdiğimizde uyuzdan yeni kurtulmuştu... Tüyleri cıkmış.,pırıl pırıl olmuş.... Bir de ev arkadaşı var,Çirkin.... İkisi evi birbirine katıyorlarmış... Ama aileleri hiç mi hiç şikayetçi değil.... Çooook sevindik.
	Annesi Aylin Hanım, Limon'un resmini göndermiş... Tek problem aldığı kilolarmış. Ehhh, sade suyla ıslatılmış kuru mamadan sonra kim bilir neler yiyor... O da tadını çıkarıyor belli ki.
	Çok mutlu ve huzurlu yaşayacağından eminiz... En yardıma muhtaçlardan birini almak için geldik demişlerdi... Epeydir fayansların üzerindeydi... Evlerine gittikten sonra aradılar... Bahçeden içeriye hiç girmek istememiş... Yemek yerine hep çimenlere basmak, koklamak istedi dediler.... Keşke hepsi için böyle yuvalar, aileler bulabilsek....
	Islak fayanslardan kadife kaplı koltuğa... darısı diğerlerinin başına... bizi unutma Prenses...
	Labradorumuz, TRM' de doğdu... Şimdi 10 aylık oldu... Caner de 10 yaşında... Annesinin biraz çekinmesine rağmen babası ile ikna etmeyi başardı:))
	Çok mutlu ve huzurlu yaşayacağından eminiz... En yardıma muhtaçlardan birini almak için geldik demişlerdi... Epeydir fayansların üzerindeydi... Evlerine gittikten sonra aradılar... Bahçeden içeriye hiç girmek istememiş... Yemek yerine hep çimenlere basmak, koklamak istedi dediler.... Keşke hepsi için böyle yuvalar, aileler bulabilsek....
	Kızımız naz bize fotografını göndermiş... "naz sağlık olarak çook iyi. fakat feci şımardı ve çoook yaramazlık yapıyor. arada güç denemesi yapıyor ve hırlıyor bana, tabi her seferinde patronun kim olduğunu anlatmak zorunda kalıyorum. bu beni çok yoruyor. Ben bu durumu ameliyat sonrasında çok şımarttığıma veriyorum tabi. birkaç resim ekledim, beğendiğiniz varsa eğer ve siteye koyarsanız naz ve ben gurur duyarız tabi. sevgilerimle ulrike."
	Böyle aile zor bulunur... Artık evin dördüncü çocuğu....
	Ne yalan söyleyelim.,hiiiiç umudumuz yoktu.... Ama işte yuva buldu...hem de muhteşem bir aileye gitti Kafkas'ımız...
	Tarçın... minik kızımız yeni ailesi ile çok çabuk kaynaştı... dayanamadı bir teşekkür öpücüğü kondurdu...
	Biraz zor oldu kafesten çıkartmak... ama şimdi yeni ailesi ile çok mutlu...
	Ayfer hanım ve Hüseyin bey ismini "oğlum" koydular ve evin yolu tuttular...
	Tarçın yeni yuvasından bizlere resim göndermiş... çok mutlu olduk...
	Uzun süredir yuva bekliyordu...yaşı biraz ileri diye kimseler almıyordu...ama şans ona da güldü...
	melez bebeğimiz yeni ailesi ile evine giderken..
	Boyu büyük diye kimseler yüzüne bakmıyordu...sonunda şans onun da yüzüne güldü...
	9 ocak 2008 Tuzla RM'nin kapısına bırakıldığı gün 25 ocak 2008 günü yeni sahibi ile birlikte bizden ayrılırken...
	Salon, banyo ya da kanape ... (resimde benim arabaya da "iz bıraktıktan" sonra görülüyor... ifadeye bakar mısınız., "cok yakışıklıyım, çok sevimliyim, bana kızamazsınız ki.." diyor sanki..) hiç fark etmez Paşa için....her yere "burası benim" diyerek tuvaletini yapar... Canan annesi O'nu o kadar sevdi ki hiç dert etmedi,bindiler arabaya gittiler evlerine... ahh Canan Hanım.,niye sizlerin sayısı az?
	Can Dostum'da podyuma çıkamadan elendi:))ama şu anda çok sevildiği bir yuvada:))
	bir başka melez bebeğimiz yeni evine doğru yola çıkmadan